Home » Info/contact » History » Kampioensfoto's history

ERE LID (VOORZITTER) GIEL BLOKDIJK
60 jaar getrouwd met zijn

TRIEN BLOKDIJK-BESTEMAN.

SC-60JaarBlokdijk.jpg

Zestig jaar getrouwd en te weinig tijd in Tuitjenhorn

TUITJENHORN - Als honkvast zijn een sport was, dan zouden Chiel (85) en Trien (81) Blokdijk-Besterman op z’n minst regiokampioen zijn. Het stel houdt het al zestig jaar vol als echtpaar en heeft nergens anders gewoond dan aan de Dorpsstraat in Tuitjenhorn.

Door Cas Broxterman - 14-10-2016, 16:40 (Update 14-10-2016, 16:40)

Actief

Dit is het toverwoord in het huwelijk van meneer en mevrouw Blokdijk. Ondanks hun leeftijd stappen ze met gemak op de fiets of in de auto.

Het liefst maken ze hun wekelijkse uitje naar de sportvelden van Hollandia T. Waar de heer des huizes twaalf jaar voorzitter van de Handbalvereniging Hollandia T is geweest. En ze getweeën nog iedere wedstrijd op de tribune proberen te zitten.

Vaak volgt daarna ook nog een bezoekje aan de voetbalvereniging. Daar speelt kleinzoon Kick Glas in het eerste elftal.

De familie Blokdijk is het ondernemerschap met de paplepel ingegoten. Dat heeft vooral te maken met de handelaarsgeest van het mannelijke geslacht. Die heeft Chiel Blokdijk, voormalig veehandelaar, met het grootste plezier overgedragen aan zijn zonen Michel en Cees.

De eerstgenoemde daarvan had een slagerij en is voorzitter van Handbalvereniging Hollandia T, terwijl Cees een eigen slagerij heeft in Medemblik. Enige dochter Karin Glas is lerares aan de St. Aloysiusschool in Schagen.

Tijd tekort

De meeste tijd van het echtpaar Blokdijk gaat uit naar hun kinderen en kleinkinderen. Ze houden er ook van om de Westfriese Folklore te bezoeken. Daar heeft de heer des huizes in het verleden 23 jaar als menner in de stoet meegereden.

,,Eigenlijk komen we tijd tekort”, zegt de vrouw des huizes. Dat zorgt er ook voor dat ze nooit ruzie krijgen. En dat die zestig jaar voor hun gevoel met paardensprongen in de tijd voorbij zijn gegaan.

Klapscheet

,,Er is overal wel ’ns wat, maar je kunt niet om elke klapscheet ruzie maken”, lacht Trien.

En daar is haar man het mee eens. ,,Je moet een beetje verschillend zijn”, stelt hij. ,,Anders hou je het al helemaal niet vol.”

Het feit dat ze verkering kregen op de Kalverdijker kermis, zegt al genoeg over hun binding met de regio. En die is nooit weggegaan.

 
 
 
 
kampioenbeker.jpg

 

 

 

 

Voorzitter Michel Blokdijk

ongelofelijk trots op de vereniging.

 

Wat ben ik trots op onze vereniging! We hadden  een bijzondere start van het jaar, maar het is goed gekomen. We hebben er met zijn allen hard aangewerkt middels een nieuw bestuursplan  alle poppetjes op zijn plaats te krijgen.

Er is een in de afgelopen jaren best wel wat veranderd bij Handbalvereniging Hollandia T. Dit hebben we gedaan met iedereen die bij de vereniging is betrokken. We zijn 5 jaar terug een weg ingeslagen die moest  gaan klinken als een klok. We konden vanuit een zeer goede basis verder bouwen. Een van de eerste klussen was een nieuwe trainer aan trekken. Dit is zeer goed uitgepakt. We hebben stap voor stap de ontwikkelingen in gang gezet. Want je kunt niet alles in 1 keer tegelijk. Het leden aantal zat op +/- honderd leden. Nu 5 jaar verder hebben we bijna 140 leden. En we zijn nog niet klaar, want we willen Handbalvereniging  Hollandia T klaar stomen voor de toekomst. Ik voorzie dat de handbal qua politiek achteruit (gemeente) gaat. Aan de andere kant zie ik dat de NHV met haar nieuwe beleid de handbal een boost kan geven. Maar lokaal hebben we wel een uitdaging. Kleinere clubs hebben het nu al moeilijk. We moeten elkaar opzoeken en kijken op welke wijze we verbinding kunnen maken zodat handbal ook in de kleine kernen blijft leven.

Ik ga toch nu naar het hoogte punt van dit seizoen terug, de bekerfinales op zondag 14 juni . Om 9.30 uur moest de jeugd C1 aantreden  tegen de huidige Nederlands kampioen SEW.  Dit was een moeilijke opgave, maar niet onmogelijk. Want je weet het nooit met bekerwedstrijden. Helaas verloren de meiden, maar wel met opgeheven hoofd. Tegen de landskampioen 18 doelpunten maken is niet gering. Top meiden zeer goed gedaan. Ik voorspel dat het met jullie wel gaat goed komen.

Als handbaldier ging ik ook naar de wedstrijd kijken van onze Jim Blokdijk, die zijn jonge jeugd bij Hollandia T speelde en nu als scheidsrechter aan onze verenging is verbonden. Jim speelt inmiddels bij Lacom omdat daar een jongenshandbalteam actief is. Helaas verloren de jongens van Lacom . Het was wel verschrikkelijk mooi wat de jongens lieten zien,geweldig!

Het volgende hoogte punt begon om 16.00 uur Dames Hollandia T 1 tegen KSV 1, wat een wedstrijd was dit, ongelofelijk spannend , een echte bekerwedstrijd met alle scenario's die je vooraf niet kon bedenken. Het eerste bedrijf 2 x 30 minuten zat mijn hart in mijn keel, misschien wel ver daarboven. Een echte titanenstrijd. De beide teams gaven elkaar weinig ruimte. Dit resulteerde in een gelijk spel. Gedurende de eerste verlenging kreeg ik een bepaalde rust over mij heen. Ik had het gevoel dit gaat goed komen. Maar dit bleek bedrog. Er was een tweede verlenging nodig. De rust in mij bleef. Ik dacht met 2 punten voorsprong nu is de beker van ons. Weer bedrog! Penalty's, ja wat moet je daar van zeggen 50 % kans zeg ik altijd maar. Toch bleef ik nog steeds erop vertrouwen dat alles goed zou komen. En ja wel hoor, het kwam goed.

Na de wedstrijd kwam iemand van de tribune naar me toe. Zij had mij geobserveerd en had mij in alle rust de wedstrijd zien kijken (zat waarschijnlijk meer op mij te letten dan de wedstrijd). Hoe komt het dat je zo rustig bent was de vraag die ik kreeg. Ik zal het u vertellen. Ik heb meer met dit bijltje gehakt . Misschien heeft dit mij geholpen. Vroeger Nederlands kampioen en tweede van Europa geweest met , ja let op, biljarten. Dan moet je ook sterk in je schoenen staan en vooral rustig blijven.

Na de beker in ontvangst te hebben genomen kwam onze sponsor Jac Nota die ook bij deze superspannende wedstrijd aanwezig was met de felicitaties en een mooie bos bloemen. Jac en Jannie dank jullie wel!!! Vervolgens gingen we snel naar de kantine in Tuitjenhorn om samen met Dames 2, die kampioen waren op het veld, te barbecueën.  Wat waren de meiden moe, maar de adrenaline stroomde door de aderen. Er werd dan ook druk gepraat en langzaam aan begon het besef door te breken. Kampioenen! Je wilt dan als voorzitter de groep even toespreken maar Dames 1 wilde eerst zelf het woord. Ik heb tijdens hun woordje menigeen een  traantje zien weg pingen. Dion,Iwan en Lindsey werden naar voren geroepen. Zij stoppen bij Hollandia T. Zelfs ik moest naar voren komen, en werd bedankt voor alles wat ik voor de meiden en de vereniging doe.  Eindelijk mocht ik het woord nemen. Als eerste dames 1 feliciteren met de bekerwinst, toen de andere kampioen dames 2. Dames 2 is een lekker jong team waar we in de toekomst meeverder kunnen. En ik weet zeker, dat er een aantal gaan doorbreken naar het eerste. Wel stoppen er een paar meiden, de gezusters Blankendaal.  Meiden bedankt voor al die jaren gezelligheid. Maartje ook bedankt voor het scheidsrechteren. Komend seizoen moeten we weer starten zonder Inge. Inge gaat genieten van de laatste weken van haar zwangerschap. Inge we zetten in op een meisje dat is goed voor onze club :-). Tot slot Dion bedankt voor de afgelopen 4 jaar. We gaan niet alleen een goede trainer missen, maar ook een vriend. Toch gaat Dion de club niet verlaten zoon Finn en Kristel blijf handballen bij Hollandia T. Dit vind ik top. Dion heeft veel meegemaakt in de handbal wereld, maar Handbalvereniging Hollandia T is de club waar hij het meeste plezier heeft gehad. Hij is Hollandiaan geworden en zal dat altijd blijven. En dat zegt een Schagenees. Dion namens Handbalvereniging Hollandia T bedankt voor je inzet. Je hebt ons naar een mooi niveau gebracht.  Dames 1: 2 keer promotie,3 keer finale beker, waarbij je deze nu ook mee naar Tuitjenhorn hebt gebracht. Wij wensen je heel veel plezier bij Tornado.

Maar er is meer dan dames 1 en dames 2 binnen onze club. We hebben veel jeugd die met veel plezier en inzet handballen. Zij hebben afgelopen jaar samen met coaches en begeleiders weer vele sporthallen en handbalvelden bezocht en ons visitekaartje achtergelaten.

Ik wil alle teams met coach/begeleiders bedanken voor de prestaties die jullie hebben neergezet. Ik hoop dat jullie met  plezier hebben gespeeld. Wat opvalt is dat er veel trouwe supporters zijn bij de verschillende teams. We zien familie, opa's en oma's, vrienden en gewoon handbal liefhebbers langs de lijn. Fijn dat jullie allemaal de moeite nemen om onze meiden, jong en oud, aan te moedigen.

De jeugdcommissie heeft weer supergoed werk verricht. Zij onderhouden de contacten met de teams, organiseren jeugd evenementen en voeren het wedstrijdsecretariaat. Ook de evenementencommissie heeft niet stil gestaan en de nodige inkomsten binnen gehaald. Top meiden!  Samen met jullie lukt het ons om Hollandia T  gezond te houden. Het Hoofdbestuur is nog even bezig om het jaar af te sluiten. Daarna vakantie vieren voor ons allen en op naar het nieuwe seizoen. De jaarlijkse BBQ/ledenvergadering komt ook weer in beeld. U ontvangt hiervoor nog een uitnodiging.

Ik wens iedereen een hele fijne vakantie toe met heel veel zon.

Groeten van de aller aller aller trotste voorzitter

Michel Blokdijk

 

 

 

 

Dion bedankt Handbalvereniging Hollandia T

verlenging-en-feest-19-1.jpg   IMG_1826.jpg

 

Afgelopen zondag was het zover, de derde bekerfinale in 4 jaar tijd. Waar eerder werd verloren van DSO en Tornado, waren we er op gebrand om ditmaal KSV te verslaan. Voorafgaand aan deze finale werd er nog drie keer binnen getraind. Tactieken werden doorgenomen en naarmate de finale dichterbij kwam werd de spanning meer en meer voelbaar. Niet eerder was de wil om te winnen zo enorm groot.

Om 14 uur werd er verzameld bij Marit, waar de koffie en heerlijke taarten al klaar stonden. Kwart voor 3 gingen we op weg naar ’t Veld. Na een kwartiertje gekeken te hebben bij de wedstrijd voor ons werd het tijd voor de kleedkamer. Ondertussen leek half Tuitjenhorn wel uitgelopen voor deze wedstrijd, wat ontzettend veel supporters kwamen er op deze wedstrijd af!

De wedstrijd ging van start en zoals het bijna hoort bij een bekerfinale hadden beide ploegen last van de zenuwen. Het werd een fysiek pittige wedstrijd, maar wel zoals een handbalwedstrijd gespeeld moet worden.

KSV en Hollandia deden weinig voor elkaar onder, het verschil in de eerste helft werd nooit groter dan 2 punten. Een korte eindsprint van KSV vlak voor rust zorgde ervoor dat wij met een punt achterstand gingen rusten. Hollandia T kwam in de tweede helft sterk uit de startblokken en al snel wisten we op een verschil van 3 te komen. Wederom wist KSV sterk terug te komen, wat leidde tot een eindstand van 22-22.

2 maal 5 minuten verlengen dus. Net zoals de gehele wedstrijd al duidelijk was, waren KSV en Hollandia T aan elkaar gewaagd, al leek Hollandia T nu toch echt aan het kortste eind te trekken. KSV stond met een punt voor en slechts een seconde of 10 restte Hollandia T. Na een weergaloze pass wist Hollandia T in de slotseconde op gelijke hoogte te komen. Nogmaals 2 maal 5 minuten verlengen. Hollandia T kon uitlopen naar een 29-27 voorsprong en de wedstrijd leek beslist. Ditmaal was het KSV dat veerkracht toonde, in de slotseconde wisten zij de gelijkmaker op het bord te zetten.

Een strafworpen serie was het logische gevolg. Beide ploegen wisten 4 maal te scoren, wat betekende dat ook nu verlengd werd, echter nu volgens het “sudden death” principe. Hollandia T nam de eerste 2 strafworpen feilloos en KSV mistte hun tweede strafworp. De buit was binnen. Ontzettend groot was de ontlading bij de spelers, begeleiding en het vele publiek.

Een groot compliment verdient ook de ploeg van Koen Doets. KSV en Hollandia T hebben er een heroïsche wedstrijd van gemaakt die nog lang herinnerd zal blijven.

De feestavond die volgde in Tuitjenhorn was in een woord geweldig!!!!

Rest mij nog een heel aantal mensen te bedanken. De jeugd van Hollandia T, de meiden van dames 2, de hondstrouwe aanhang, het bestuur van Hollandia T, met in het bijzonder Anita, op wie ik altijd een beroep kon doen en Michel, de bevlogen voorzitter die altijd meedenkt en uitdagingen altijd aangaat, maar vooral: Anita, Eva, Eva G, Jennet, Lieke, July, Lyanne, Naomi, Christa, Kristel, Inge, Marit, Lindsey, Amy en Iwan. Wat een geweldige 4 jaar heb ik met jullie meegemaakt!! Ik ben ontzettend trots op jullie en wat we met z’n allen gepresteerd hebben……..gelukkig hebben we nog een paar feestjes in het verschiet……

Dion

 

Image-250-0-7408079_1.jpg
 
De cirkel is nu echt rond
Vrouwen Hollandia T pakken bij derde poging in finale handbalbeker

Johan Koorn

 

De re­gi­o­na­le be­ker­fi­na­le tus­sen KSV en Hol­lan­dia T had alle in­gre­diën­ten in huis voor een thril­ler om nooit meer te ver­ge­ten. Na tach­tig mi­nu­ten bloed, zweet en tra­nen (29-29), was Hol­lan­dia T in de straf­wor­pen­se­rie de ze­nu­wen nét iets be­ter de baas: 5-6.

Zelfs de al­ler­bes­te sce­na­rio­schrij­ver had dit script nooit kun­nen be­den­ken. Het af­fi­che was fraai. Eer­ste­klas­ser Hol­lan­dia T stond voor de der­de keer in vier jaar tijd in de eind­strijd en wil­de na twee keer zil­ver nu kos­te wat het kost win­nen. De Oran­je Leeu­win­nen van KSV kwa­men met een mix van het re­gi­o­na­le twee­de- en lan­de­lij­ke eer­ste team.

His­to­ri­sche mid­dag

De hoofd­rol­speel­sters zelf maak­ten er ver­vol­gens een his­to­ri­sche mid­dag van. Al di­rect van­af de start was te zien dat het ver­schil klein was. Een gro­te voor­sprong werd nooit ge­pakt. Na rust (12-11 voor KSV) was de groot­ste mar­ge van drie in han­den van Hol­lan­dia T (15-18), maar ook deze ver­dween als sneeuw voor de zon, 18-18. Met nog één mi­nuut op de klok gooi­de Ly­an­ne Ren­sen Hol­lan­dia T op 21-22 en leek de fi­na­le even be­slist. Leek, want Jo­rien Weel (KSV) sleep­te er toch nog een ver­le­ning uit, 22-22.

Een re­mi­se, in de hand­bal­sport so­wie­so een zeld­za­me aan­ge­le­gen­heid, was het ge­volg. Als­of het nog niet bi­zar ge­noeg was, bleek ook vier keer vijf mi­nu­ten ver­len­ging niet vol­doen­de om een win­naar aan te wij­zen. Dat er straf­wor­pen ge­no­men moesten wor­den, mocht dan ook ge­rust een won­der wor­den ge­noemd. Na ze­ven­tig mi­nu­ten hand­bal had KSV de Cup bij­na bin­nen, maar met nog één se­con­de op de klok gaf Jen­net Ta­mis met een al­les-of-niets-po­ging Hol­lan­dia T nieu­we hoop, 25-25.

Dit sce­na­rio her­haal­de zich in om­ge­keer­de volg­or­de na tach­tig mi­nu­ten spel. Hol­lan­dia T had een voor­sprong (28-29) plus bal­be­zit, maar Nao­mi Kruij­er raak­te de lin­ker­paal. Drie tel­len bleek ver­vol­gens voor KSV-speel­ster Fen­na Ui­ten­boog­aard vol­doen­de. En dus moest de be­slis­sing ko­men via een straf­wor­pen­se­rie. Wie zou het hoofd koel hou­den in wat door ve­len als een 'lo­te­rij' wordt ge­zien. Hol­lan­dia T had nog een ver­ras­sing in huis. Doel­vrouw Eva Tes­se­laar, die gro­te in­druk had ge­maakt, werd ver­van­gen door de er­va­ren Ani­ta Stam­mis. ,,Een Tim Krul­le­tje'', zou Hol­lan­dia T-coach Dion Fer­di­nan­dus na af­loop met een gro­te glim­lach ver­kla­ren.

KSV had ove­ri­gens met Bren­da de Boer ook een pri­ma doel­vrouw in huis. Na tien straf­wor­pen was de be­slis­sing nog steeds niet ge­val­len, 4-4, waar­door de span­ning in een bom­vol ’t Zij­veld het kook­punt na­der­de. Pas bij 5-5 kwam er een ein­de aan de ga­la­voor­stel­ling. Tijm gooi­de raak (5-6 voor Hol­lan­dia T), maar het werd Es­ther Els­in­ga (KSV) al­le­maal te veel. Haar straf­worp ging naast. De staan­de ova­tie die volg­de voor bei­de teams was niet meer dan te­recht te noe­men. KSV kreeg de com­pli­men­ten, maar de Cup ging na de der­de fi­na­le­po­ging dan ein­de­lijk mee te­rug naar Tuit­jen­horn. ,,Dit ver­zin je toch niet?’’, zei Fer­di­nan­dus tus­sen het feest­ge­druis, ter­wijl KSV vlie­gens­vlug de kleed­ka­mer had op­ge­zocht om de te­leur­stel­ling te ver­wer­ken. ,,Ge­woon­weg bi­zar. De mei­den heb­ben voor elke me­ter ge­voch­ten en ver­die­nen de be­ker. Het sprook­je is com­pleet.’’

verlenging-en-feest-18.jpg
Verslag van een trouwe supporter
begon al vroeg. Als eerste wedstrijd van de dag stond de C1 gepland. Zij moesten het na een verrassende winst op Westfriezen in de halve finale om 9.30 uur opnemen tegen S.E.W.
Een tegenstander van formaat, de Nederlands kampioen. Hoe pak je dat aan als je zelf een jong team hebt met 3 speelsters die nog D zijn. En dan niet te vergeten een blessure bij Bregtje Dekker.
Spelen om de winst? Tja dat kan je wel willen maar of het realistisch is....  Nee eerlijk gezegd niet. Maar dat ga je niet tegen de meiden zeggen. Dus gewoon volle bak.
 
Op voorhand wel de verwachtingen gemanaged over de spelwijze van de tegenstander. Heel fysiek rugby-achtig handbal. Laat je hierdoor niet gek maken. Negeer dit gedrag en speel je eigen spel.
Dus met 2 wissels gingen de dames op pad. Ze hadden er zin in. En ondanks het vroege tijdstip was de tribune goed gevuld met Hollandianen. Wat een betrokkenheid! Dat geeft zo’n fantastisch gevoel!
De scheidsrechter floot voor het startsein en daar gingen de meiden. Het eerste punt was voor S.E.W. en het tweede ook. Maar onze meiden lieten het er niet bij zitten. In de eerste fase van de eerste helft konden ze goed blij blijven bij S.E.W.
Maar ja S.E.W. is gewoon een beter. En dat is niet erg. Zij hadden 5 wissels op de bank en konden dus ook wat meer rust pakken. Het was mooi om te zien dat onze meiden bleven werken en vechten en zoeken naar de kansen. En die kregen ze ook. De inzet werd beloond met een mooi aantal doelpunten. We telden er 7 in de eerste helft en 11 in de tweede helft. Wij zijn apentrots op onze meiden. Ze hebben zich voor 200% ingezet en konden trots zijn op hun prestatie. En dat waren ze ook want ondanks het verlies van 18-32 gingen ze het veld af met het gevoel dat het iets van 15-20 was geworden. Niemand neemt ze dit gevoel meer af en zo staan te spelen tegen de Nederlands kampioen is echt super goed. Meiden gefeliciteerd met jullie 2e plek in de beker.
 
Een koppie en een overheerlijke taart gemaakt door Sonja Kruijer maakte het feest compleet. Onze trouwe supporter Jim Blokdijk, die zelf bij Lacom speelt,  vertelde vervolgens dat hij om 11.30 uur moest spelen. Dus besloten wij met een grote groep Hollandianen Jim aan te moedigen. Wat een mooie wedstrijd bij de heren B jeugd. En wat een verschil met het rugby handbal dat we bij de C1 hadden gezien. Zo kan handbal dus ook zijn! Mooie sprongschoten vanuit de hoek en zelfs een vliegertje werd hier getoond. Prachtig. Helaas was Vrone te sterk voor Lacom die ook een heel jong team op de been had. Inmiddels was het 12.30 uur geweest en besloten we toch maar even naar huis te gaan om ons op te laden voor de laatste wedstrijd van deze dag. Dames 1 Hollandia T tegen KSV.
 
Om 16.00 uur zaten we er klaar voor. Met slechts 10 minuten vertraging konden de meiden van start. Een pot die beiden graag wilden winnen. De spanning was op de koppies af te lezen. Er was hard gewerkt om hier te kunnen staan. En nu wilden we eindelijk de beker wel een keer winnen. Afgelopen vrijdag stond het al in de krant. 3x is scheepsrecht. Maar ja een makkelijke pot zou het zeker niet worden. En dat bleek. In de eerste helft was het Hollandia T die steeds voor kwam. Maar het gat werd niet groter dan 2 punten en dan weer 0. En daar gingen we dan weer. Op slag van rust was het KSV die met een punt verschil even mocht genieten. In de 2e helft bleef het beeld ongewijzigd. KSV kwam steeds voor met een punt en wij moesten er dan weer achteraan. Na 2 keer 30 minuten was het gelijk! Dus verlenging. Daar gingen we weer. Dachten we hem te pakken kwam KSV weer langs zij. Cristel wist met alles wat zij in zicht had in de slotseconde KSV in de break af te remmen waardoor na 2 keer 5 minuten weer gelijk was. Pff...... en nu? Nog een verlenging. Dus daar gingen de meiden weer. De conditie van Hollandia T was beter en we kwamen zelfs 2 punten voor. Maar KSV gaf het niet op en ging op het tandvlees door. Met nog 15 seconden op de klok stonden we met één doelpunt voor. KSV kreeg de bal en ging voor de break en geloof het of niet in de aller aller aller laatste seconde werd het weer gelijk. Dus penalty’s. Een doom scenario. In de wedstrijd lukte dit onderdeel namelijk helemaal niet. De van Gaal tactiek kwam uit de bus. Het Nederlands elftal had Krul maar wij hebben Anita Stammes. Ogenschijnlijk koelbloedig ging zij onder de lat staan. Wij mochten beginnen. Lyanne ging als eerste raak! Toen KSV...mis. Helaas ging de 4e bij ons er niet in en KSV scoorde vervolgens alle punten. Dus stond het weer gelijk. De volgende en laatste fase was sudden dead. Gelukkig onze penalty zat. Anita bleef koelbloedig in haar doel maar kon de eerste niet tegenhouden. Dus op naar de volgende. Deze zat ook haarscherp. De druk lag bij KSV zij moesten ook scoren. Naast! Wat een ontlading na een wedstrijd van bijna 2 uur hadden we de beker in de tas! Wat een enorme zenuwslopende thriller. En wat voelt het dan goed dat het lukt! Meiden jullie hebben er keihard voor geknokt en als team deze prestatie neer gezet. Door voor en met elkaar te werken kan je tot deze hoogte stijgen.
 
Voor een ieder nu genieten van de zomer. Dan kunnen we in augustus weer fris van start.
krant1.JPG
deel1.JPG
deel2.JPG

Dames 2 Kampioen zonder te spelen

Dames2-6.JPG